Ούτε η ζωή από όνειρα... Θυμάσαι πως είναι να ονειρεύεσαι;'

''Αρμενίζω στην αλμύρα της αγάπης σου

και το κύμα σκάει με ζήλια στα χείλη σου
Μείνε λίγο ακόμα...ο ουρανός δε στερεύει από αστέρια.
Ούτε η ζωή από όνειρα...
Θυμάσαι πως είναι να ονειρεύεσαι;''
Μ. Π.

Για όλους όσους ξαπλώνουν στην άμμο τη νύχτα και μετρούν τις ανάσες τους κάτω από τα αστέρια του σκοτεινού βελούδου, ναι εκείνου του άπειρου εκεί ψηλά ουρανού....

ΜΕ ΤΗ ΖΑΧΑΡΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

'Ο αγώνας δεν τελειώνει όταν χάνεις, αλλά όταν τα παρατάς! Κι εγώ δεν θέλω να τα παρατήσω. Σε ένα σάκο ρίχνω ένα χαμόγελο, μια ιδέα ζωής και μια δόση γαλήνης. Προχωρώ σε ένα νέο, απάτητο δρόμο... που οδηγεί στο άγνωστο. Δε φοβάμαι πια. Τα βήματα μου από αργά γίνονται γοργά, σίγουρα, σταθερά. Στο τέλος του δρόμου με περιμένει εκείνος. Αφού δεν μπορώ να τρέξω με τα πόδια, τρέχω με το μυαλό.''


Ζαχάρα, η θύελλα της καρδιάς

ΔΕ ΞΕΧΝΩ ΟΣΟΥΣ ΜΕ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

ΤΟ ΔΙΛΗΜΑ...

Το ένα μάτι κλείνει, το άλλο διαφωνεί.
Αναμέτρηση μυωπικών τιτάνων.
Και μετά σου λέει μέτρα προβατάκια...
Κι όταν αυτά βελάζουν και σε ξυπνούν
τα ονειρεύεσαι στη γάστρα με πατάτες
και τότε το ψυγείο γίνεται ο μοναδικός προορισμός.
Σοκολάτα ή σικαλάκι της μαμάς; Ιδού η απορία...
τα μεγάλα διλήματα της αϋπνίας εν δράση

ΕΡΩΤΑΣ ...

Να μπορείς να βλέπεις πίσω από τα μαύρα σημαδάκια πάνω σε μια λευκή σελίδα δράκους και νεράιδες, μίσος και πάθος, γη και ουρανό, όνειρα και μαγεία...
Αυτό θα πει έρωτας....

ΝΥΧΤΕΡΙΔΕΣ ΚΙ ΑΡΑΧΝΕΣ...ΠΙΑΣΑΜΕ ΩΡΑ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

Πάντα υπάρχει ένας λόγος για να χαμογελάς.
Ζήσε τον μέχρι την παραμικρή του ανάσα.

Έλα μην κλέβεις. Άσε τον εγωισμό.
Κάντο για σένα.
Το αξίζεις.
Μ.Π.