Μια νότα απαλή, αρμονικά πλεγμένη με μια νότα πάθους, γίνεται ο κόσμος της όλος. Χωράει τον πόνο της, πλάθει τη στιγμή, φυλακίζει την ανάσα της.
(12-12-2012 Μ.Π)
Καλή μας νύχτα!!

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ κα ΠΕΤΡΟΥΛΑ ΣΙΝΗ

https://sites.google.com/site/ephemereidese/politismos/apotenparousiasetoubibliouzacharaethyellateskardiastesmarthaspatlakoutzatonekdoseonellenikeprotobouliatis3114stobibliopoleiophlorasstomarousi

Βιτρίνα Βιβλιοπωλείο Φλωράς (Κουντουριώτου 54-56, Κορυδαλλός)

Η ΖΑΧΑΡΑ ΣΤΗ ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗ

Ανατολή Ποιμενίδου: "στην Γερμανία δεν εχει αλκυονίδες μέρες. Ο χειμώνας ειναι μουντός. Ειδικά φέτος δεν είχαμε ούτε χιόνι καλά καλά. Με τη Ζαχάρα ήρθε λίγο φως στους γκρίζους ουρανοξύστες της Φρανκφούρτης. Ζέστανε την καρδιά, ξύπνησε ξεχασμένους πόθους."
Στη διπλανή φωτογραφία η Ζαχάρα ταξίδεψε μαζί μου και στην Αυστρία

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΜΕ ΖΑΧΑΡΑ

Ο ήχος της δυνατής βροχής πάνω στις λαμαρίνες του γκαράζ μας ξυπνάει το επόμενο πρωί. Ο καιρός είναι μουντός. Υγρός. Ο Αντώνης σηκώνεται από το κρεβάτι και πλησιάζει ξυπόλητος τη διάφανη τζαμαρία. Τραβάει τις βαριές σκούρες κουρτίνες. Στέκεται γυμνός, απορροφημένος από τις σταγόνες της βροχής, που πέφτουν όλο και πιο δυνατά. Έχει κολλήσει το πρόσωπό του στο τζάμι, θολώνοντάς το με τα χνώτα του.
Νυσταγμένη, ξαπλωμένη στην άκρη του διπλού κρεβατιού. Τεντώνομαι νωχελικά. Παρατηρώ τα καλοσχηματισμένα πόδια του, τις μυώδεις δυνατές του πλάτες, το κορμί του που μοιάζει με άγαλμα, με έναν κούρο. Τα γένια στο πρόσωπο του έχουν αρχίσει να ξαναβγαίνουν προσθέτοντας του μια αρρενωπή αγριάδα. Εκπέμπει έναν πρωτόγονο ερωτισμό. Τα μαλλιά του ανακατεμένα. Έχωνα τα δάχτυλά μου όλη τη νύχτα σε αυτά…
ου τρέχουν από τα μάτια είναι ποτισμένες στην αρμύρα, σ
Η θάλασσα, τα σύννεφα και τα μάτια του έχουν γίνει ένα.
«Μου αρέσει πολύ όταν βρέχει. Είναι ο αγαπημένος μου καιρός. Η βροχή μου ταιριάζει. Δεν με πειράζει κι αν βραχώ…» μουρμουρίζει ο Αντώνης καθώς κοιτάει προσηλωμένος τη βροχή σαν μια ερωμένη που τον πλησιάζει αποφασισμένη να τον κατακτήσει.
Τα δάκρυα μερικές φορές μοιάζουν σα χειμωνιάτικη βροχή. Η βροχή έχει γλυκιά γεύση, όμως οι σταγόνες
παν εκείνη την αρμύρα που θα τον πάρει μακριά μου.
«Μου αρέσει η μυρωδιά της βροχής» συνεχίζει και μετά σωπαίνει. Παρατηρεί τις στάλες της βροχής αποξεχασμένος.
«Σε ποιον κόσμο ταξιδεύεις;» τον ρωτώ απαλά.
βόλτα;» σταθμίζει τις διαθέσεις μου.
«Θα το αντέξεις;» του λέω με βραχνή, ερεθισμ
«Στον δικό μου και είμαι μια χαρά. Να σε πάω
ένη φωνή, ενώ νιώθω το κορμί μου να καίγεται.
«Άνετα!»
ρωτοβουλία
Τα σύννεφα χαμηλώνουν κι ένα απόκοσμο γκρίζο φως καλύπτει τα πάντα. Η ατμόσφαιρα είναι βαριά. Ηλεκτρισμένη. Αστραπές σκίζουν τον ορίζοντα. Ακούγονται υπόκωφα μπουμπουνητά. Η καταιγίδα πλησιάζει. Με πλησιάζει. Είναι η δική μου καταιγίδα. Περιμένω το ξέσπασμά του, βροχή ορμητική που πέφτει πάνω μου θυμωμένη και δυνατή Καλό Σαββατοκύριακο, με Ζαχάρα, η θύελλα της καρδιάς, εκδ Ελληνική

Π

"Η ζωή συνεχίζεται…αφηγείται τα δικά της παραμύθια και οι άνθρωποι κουτοί τα περνούν για αλήθεια. Μια ανάσα είναι η ζωή, βαθιά ή βιαστική, τόσο κρατάει…''(20/01/14)

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕ ΖΑΧΑΡΑ

Είμαι ευτυχισμένη που φεύγω, που θα βρεθώ με τον άντρα που αγαπώ, όμως κάτι με κρατά εδώ. Κάθε παιδί είναι μια άγκυρα. Όσο και να θέλω να σαλπάρω για κάπου αλλού, οι άγκυρες με γυρίζουν πίσω, με κρατούν σταθερά στο λιμάνι. Κι εγώ έχω τρεις άγκυρες. Με δένουν τα όνειρα, οι ελπίδες, οι προσμονές όλης μου της ζωής.
Μια μέρα ξέσπασε μεγάλης έντασης καταιγίδα! Προκάλεσε μεγάλη θαλασσοταραχή. Οι βαριές άγκυρες κουνήθηκαν από τη θέση τους, η μικρή μου βάρκα μετακινήθηκε σα μεθυσμένη αρκετά μέτρα παραπέρα, αναδεύτηκε επικίνδυνα, κόντεψε να αναποδογυρίσει και να βουλιάξει. Μέσα από τον σκουρόχρωμο αμμώδη βυθό της ψυχής μου, ανάμεσα σε εξωτικά κοράλλια και θαλάσσιους ιππόκαμπους, αναδύθηκαν όλα όσα ήταν θαμμένα βαθιά μέσα μου. Οι άγκυρες είναι ακόμα σφιχτά δεμένες πάνω μου, ακολουθούν τη ρότα μου, καθώς ένα δυνατό ρεύμα με οδηγεί έξω από το απάνεμο λιμάνι. Δεν μπορούν να με κρατήσουν άλλο ακίνητη. Τις συμπαρασέρνω στο ταξίδι μου.
Η βάρκα μου είναι ένα αταξίδευτο, μικρό σκαρί, εύθραυστο και ακατάλληλο για ταξίδια σε μεγάλες θάλασσες. Ωστόσο, έχει ξεκινήσει το ταξίδι της χωρίς να έχει πια γυρισμό. Ελεύθερη. Μπορεί να χαθεί, ίσως να καταποντιστεί πολεμώντας με θεριά πάνω από τις δυνάμεις της. Πηγαίνοντας κόντρα στα κύματα ενός νοτιά που θέλει να με ρίξει εκδικητικά στα βράχια"
Καλημέρα με Ζαχάρα, η θύελλα της καρδιάς, εκδ. Ελληνική Πρωτοβουλία