- ΜΕΡΤΖΑΝΗ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
- Θα με βρείτε στη στήλη μου Martha's Alley στο writer's gang
- ΑΛΦΑ ΒΗΤΑ... ΡΟ ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΩ ΝΑ ΖΩ (σκέψεις, λέξεις, όνειρα )
- e-ικόνες συντροφιάς στη Ζαχάρα
- Ζαχάρα... Ζωή και Μύρα. Δυο ζωές που μοιάζουν να περπατούν παράλληλα δίχως να το γνωρίζουν. Μια τυχαία συνάντηση και το "παράλληλα" γίνεται "ταυτόχρονα". Δυο ιστορίες που τοποθετούνται στο χώρο και στον χρόνο με πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Λεπτομερείς περιγραφές και όμορφες εικόνες. Πρόσωπα, τόποι, αισθήματα και η μοίρα που ορίζει την συνέχεια, δίχως να ρωτά κανέναν...
- ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗ ΖΑΧΑΡΑ
- ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗ ΖΑΧΑΡΑ
- Η θερμή απαλή παλάμη της αγκαλιάζει τα παγωμένα μο...
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ''ΜΕΡΤΖΑΝΗ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ''
Πέμπτη 20 Ιουλίου 2017
Τρίτη 18 Ιουλίου 2017
Τετάρτη 12 Ιουλίου 2017
Δευτέρα 10 Ιουλίου 2017
Σάββατο 8 Ιουλίου 2017
Μπορεί
να μην ήταν αυτό το όνομά του, μα όσα
ψέλλισαν τα χείλη του ήταν αληθινά…
Σε ένα προσφυγικό ψαροχώρι γεννήθηκε ο Κωσταντής. Χάδι μάνας δεν γνώρισε ποτέ του, οι άγγελοι την πήραν κοντά τους μόλις άκουσαν το κλάμα του, για να του μάθουν από το ξεκίνημα τι πάει να πει ζωή… Μεγάλωσε στα δύσκολα χρόνια του πολέμου. Κατοχή τα είχαν ονομάσει, μα ίσως θα έπρεπε να τα πουν σκοτάδι τρομακτικό. Πείνα αβάσταχτη έβρισκε τους ανθρώπους που κούρνιαζαν αδύναμα σε μια άκρη του δρόμου περιμένοντας να τους λυτρώσει ο θάνατος. Την ψυχή του στιγμάτισαν τα μάτια των νεκρών που μπροστά του έχασαν σε μια στιγμή τη λάμψη τους… Και τότε κατάλαβε ότι έπρεπε να φύγει, να ζήσει τη ζωή του στ’ άκρα για να σωθεί.
Σε ένα προσφυγικό ψαροχώρι γεννήθηκε ο Κωσταντής. Χάδι μάνας δεν γνώρισε ποτέ του, οι άγγελοι την πήραν κοντά τους μόλις άκουσαν το κλάμα του, για να του μάθουν από το ξεκίνημα τι πάει να πει ζωή… Μεγάλωσε στα δύσκολα χρόνια του πολέμου. Κατοχή τα είχαν ονομάσει, μα ίσως θα έπρεπε να τα πουν σκοτάδι τρομακτικό. Πείνα αβάσταχτη έβρισκε τους ανθρώπους που κούρνιαζαν αδύναμα σε μια άκρη του δρόμου περιμένοντας να τους λυτρώσει ο θάνατος. Την ψυχή του στιγμάτισαν τα μάτια των νεκρών που μπροστά του έχασαν σε μια στιγμή τη λάμψη τους… Και τότε κατάλαβε ότι έπρεπε να φύγει, να ζήσει τη ζωή του στ’ άκρα για να σωθεί.
Στο
σεργιάνι της ζωής του Κωσταντή χορεύουν
πραγματικοί ήρωες, κρυμμένοι πίσω από
ψεύτικα ονόματα που εμείς επιλέξαμε να
τους δώσουμε, για να μην πληγωθούν ξανά.
Κάποιοι από αυτούς έχουν φύγει από καιρό
μακριά μας και κάποιοι άλλοι είναι ακόμα
κοντά μας και διεκδικούν το μερτικό
τους.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







